Rodzina kasztanowcowatych obejmuje średnie i duże drzewa liściaste, rzadziej krzewy. W większości są to rośliny zrzucające liście na zimę. Prawie wszystkie gatunki występują na półkuli północnej, a dokładniej w Ameryce Północnej, południowo-wschodniej Europie i wschodniej Azji. Drzewa te znajdują zastosowanie głównie jako ozdobne ze względu na swoje wielkie, pierzasto złożone liście, duże, stożkowate kwiatostany oraz owoce w postaci znanych wszystkim tzw. "kasztanów". W Polsce żaden gatunek kasztanowcowatych nie występuje w stanie naturalnym, a zdecydowanie najpowszechniej uprawiany jest kasztanowiec zwyczajny (Aesculus hippocastanum).

Wielkie, dłoniasto złożone liście kasztanowcowatych są osadzone naprzeciwlegle na bardzo długich ogonkach. Kasztanowcowate to rośliny jednopienne o kwiatach rozdzielno- lub obupłciowych (nawet w tym samym kwiatostanie!), owadopylnych. Stosunkowo duże kwiaty są zebrane na szczytach pędów w okazałe, najczęściej stojące, stożkowate kwiatostany o barwie zależnej od gatunku (najczęściej białe, rzadziej czerwone lub żółte). Owoce mają postać gładkich lub kolczastych torebek zawierających bardzo duże nasiona - tzw. "kasztany", których błyszczącobrązowa powierzchnia przypomina politurowane drewno z wyjątkiem owalnego, matowoszarego obszaru (tzw. hillum).