Jedna z dwóch rodzin rzędu cyprysowców (Cupressales).
Obejmuje 10 rodzajów, w tym tylko około 15 gatunków. Wszystkie gatunki należące do rodziny cypryśnikowatych mają obecnie
charakter reliktowy.
Główni przedstawiciele i ich cechy morfologiczne
|
|
Najbardziej typowym przedstawicielem rodziny cypryśnikowatych
jest cypryśnik błotny (Taxodium distichum). Na zdjęciu po prawej stronie
charakterystyczne dla tego drzewa pneumatofory.
|
Cypryśnikowate to w większości duże, zimozielone drzewa iglaste. Należy tu kilka absolutnie niezwykłych gatunków, m.in.:
sekwoja wieczniezielona (Sequoia sempervirens), mamutowiec olbrzymi (Sequoiadendron giganteum)
oraz metasekwoja chińska
(Metasequoia glyptostroboides). Osobniki pierwszego z wymienionych gatunków - sekwoi wieczniezielonej -
osiągają ponad 115m wysokości i są najwyższymi organizmami, jakie kiedykolwiek żyły na ziemi. Z kolei nieco niższe od sekwoi,
jednak masywniej zbudowane mamutowce olbrzymie należą do najpotężniejszych drzew świata; średnica ich pnia może dochodzić do 10m,
a całkowita masa może przekraczać nawet 1000 ton! O ile sekwoja i mamutowiec mogą się pochwalić wyjątkowymi rozmiarami,
to atutem metasekwoi chińskiej jest prehistoria. Drzewo to, określane mianem żywej skamieliny, jest jednym z najbardziej
prymitywnych występujących obecnie na ziemi drzew, a co więcej, jego żyjące osobniki zostały odkryte dopiero
po odnalezieniu kopalnych szczątków. Także główny przedstawiciel cypryśnikowatych - cypryśnik błotny - posiada pewną
niezwykłą właściwość, mianowicie tworzy on wyrastające pionowo nad powierzchnię ziemi tzw. pneumatofory, inaczej
"korzenie oddechowe" lub "korzenie powietrzne".
W Polsce brak rodzimych gatunków należących do rodziny cypryśnikowatych
,
a najczęściej uprawiane są tu metasekwoja chińska i cypryśnik błotny.
|
Rodzina cypryśnikowatych posiada nieliczne i słabe cechy wspólne. Jak już wcześniej nadmieniono, w jej skład wchodzą
średnie oraz duże drzewa iglaste. Do tej ostatniej grupy należą wspomniane sekwoje wieczniezielone oraz mamutowce olbrzymie -
najwyższe i najpotężniejsze organizmy, jakie kiedykolwiek żyły na ziemi.
Igły cypryśnikowatych mają postać klasycznych (np. cypryśnik, metasekwoja, sekwoja) lub łuskowato-szydlastych
(np. mamutowiec) szpilek albo łusek. U cypryśnika błotnego i metasekwoi chińskiej opadają one na zimę wraz z krótkopedami,
u pozostałych gatunków są zimotrwałe. Cyprysnikowate to wyłącznie rośliny jednopienne o kwiatach rozdzielnopłciowych
i wiatropylnych. Kwiaty męskie tworzą niewielkie kwiatostany (szyszeczki),
które po wyczerpaniu pyłku opadają. Żeńskie szyszeczki składają się ze zrośniętych ze sobą łusek wspierających i nasiennych;
te ostatnie zawierają na swojej powierzchni 2-9 zalążków. Po zapyleniu łuski szyszeczek rozrastają się i twardnieją.
W ten sposób tworzą się szyszki będące odpowiednikami owoców, których cypryśnikowate, jako rośliny nagonasienne,
nie tworzą. Szyszki cypryśnikowatych są małe (dużo mniejsze niż u sosnowatych) i mają w przybliżeniu kulisty kształt.
Składają się one z niewielu zdrewniałych, najczęściej ułożonych spiralnie, tarczkowatych łusek.